در هفته‌های قبل ديديم که ستاره‌‌های بسيار پرجرم و ستاره‌های پرجرم چگونه زندگی خود را به پايان می‌رسانند. اين هفته می‌خواهيم با هم به مراحل پايانی زندگی ستاره‌هايی با جرم متوسط بپردازيم. تعريف ما از ستاره‌يي با جرم متوسط، ستاره‌ای است که جرم آن 3/0 تا 8 برابر جرم خورشيد باشد و جرم هسته‌ی اين ستاره‌ها پس از فوران کمتر از 4/1 برابر جرم خورشيد باشد؛ و همان طور که مشخص است، خورشيد نيز خود يک ستاره‌ی ميان جرم است. وقتی يک ستاره‌ی ميان جرم در مسير تحول خود، از مرحله‌ی غول سرخ می‌گذرد، مثل ماری که پوست می‌اندازد، جو خود را به بيرون می‌افکند و حاصل يک سحابی سياره‌نما می‌شود که در درونش يک کوتوله‌ی سفيد وجود دارد. يکی از مشهورترين سحابی‌های سياره‌ای، سحابی حلقوی در صورت فلکی شلياق است.