| تبليغات | X |
ممكن است روزي سيارهي سرخ دستههايي از روباتهاي به اندازهي توپ تنيس را مشاهده كند كه در جستجوي حيات به درون غارهاي زيرزميني ميروند. نسل جديد كاوشگرهاي فضايي
اين روباتها انرژي خود را از باتريهاي مينياتوري به دست ميآورند و براي جهش و حركت از فنآوري ماهيچهي مصنوعي استفاده خواهند كرد.
اين روباتها كه به دوربينها و حسگرهاي كوچكي مجهز ميشوند براي جمعآوري اطلاعات به طور مستقل عمل خواهند كرد و به جستجوي نشانههاي باقيمانده از حيات ذرهبيني ميپردازند كه ممكن است با سرد و خشكتر شدن سياره، طي هزاران سال به لايههاي زيرين سياره عقبنشيني كرده باشند.
روباتهاي مريخ (Mars-bots) توسط پنلوپ بوستون، استاديار موسسهي نيومكزيكو و پروفسور استيون دوبووسكي از موسسهي فنآوري ماساچوست در حال طراحي هستند.
ماكس كولمن، مدير مركز جستجوي حيات در آزمايشگاه پيشرانش جت ناسا كه با اين پژوهش مرتبط نميباشد ميگويد: «در اختيار داشتن تعداد زيادي تجهيزات كوچك كه بتوانند ناحيهاي گستردهتر از يك كاوشگر مجزا را پوشش دهند راهكاري ابتكاري است.»
بوستون زمان زيادي صرف مطالعهي حيات ذرهبيني غارهاي كرهي زمين كرده است. وي تصور ميكند كه حيات ذرهبيني غارهاي زميني ميتواند مدلي از حيات باشد كه احتمالاً در غارهاي مريخ وجود داشته است.
اما براي اكتشاف غارهاي مريخ نياز به تجهيزاتي متفاوت از آنچه كه مريخپيماها اخيراً بر روي اين سياره مستقر كردند ميباشد. اين مريخپيماها نميتوانند نواحي دشوار درون غارها را جستجو كنند و از دست دادن و يا آسيب ديدن آنها نيز پرهزينه است.
بوستون ميگويد: «روباتهاي جهنده آن قدر كوچك هستند كه ميتوان هزاران عدد از آنها را در محمولهي يك كاوشگر مانند كاوشگر اكتشاف مريخ (Mars Explorer Rover) جاي داد. از دست دادن تعدادي از اين روباتها در شرايط خطرناك غارگردي تاثير منفي بر روي جمعآوري اطلاعات نخواهد داشت.
بوستون اضافه ميكند: «تعداد آنها در يك ماموريت آن قدر زياد است كه شرايط پرخطر مريخ نميتوانند باعث توقف ماموريت شود.»
روباتها، پوستهي سختي از جنس مواد پيشرفته خواهند داشت كه ميتوانند سرماي سخت مريخ، پرتو شديد ماوراي بنفش كه آنها را بمباران ميكند و جو نازك مملو از ذرات باردار را تحمل كنند.
تعدادي از روباتها مجهز به دوربينهاي كوچكي خواهند بود و برخي ديگر حسگرهايي خواهند داشت كه متغيرهايي مانند كيفيت هوا، دما، رطوبت و يا متغييرهاي بيولوژيكي و شيميايي را اندازهگيري ميكنند. ممكن است تعدادي از آنها نير تراشههاي رايانهاي مينياتوري را حمل كنند كه براي انجام آزمايشات محدود بر روي خاك و نمونههاي ديگر طراحي شوند.
هر روبات بر اساس يك برنامهي رايانهاي كه از رفتار حشرات مدلسازي شده حركت و عمل خواهد كرد. هر روبات از وجود روباتهاي اطراف خود آگاهي خواهد داشت و براي عملي ساختن يك ماموريت به طور گروهي با هم فعاليت ميكنند.
براي مثال، اگر يكي از آنها كه حامل يك حسگر شيميايي است از كار بيفتد و يا گم شود، روباتي ديگر كه يك حسگر شيميايي را با خود حمل ميكند وظيفهي آن را به عهده ميگيرد.
بوستون و دابووسكي در نظر دارند دو سال آينده را صرف ساخت و آزمايش نمونههاي اوليهاي كنند كه ممكن است طي 10 يا 20 سال آينده بر روي مريخ و يا حتي ماه قدم بگذارند.
+ نوشته شده در 86/10/18ساعت 17:8 توسط محمدرضاضیاءمحمد ابراهیم پور |
