دانشمندان سالهاست که به فکر افتادهاند که آيا ميتوانند مريخ را براي زندگي کردن بشر بر روي آن آماده کنند. مريخ از بسياري جهات شبيه به زمين ميباشد.
فصول مريخ از پارهاي جهات شبيه فصول زمين است و از برخي جهات ديگر متفاوت با آن.
شباهتها عبارتند از :
1ـ عرض مناطق اقليمي در هر دو سياره شبيه هم هستند، و اين عمدتاً معلول زاويه ميل صفحه استوا با صفحه مدار است. در مورد زمين اين زاويه ميل 5/23 درجه است و در مورد مريخ 2/25 درجه. البته زاويه ميل محورها علت اصلي فصولند. هر دو سياره چهار فصل دارند.
2ـ تغييرات مدت روشني روز در هر دو سياره مانند هم است. دوره تناوب يک بار دوران کامل مريخ به دور محور اندکي بيش از 5/24 ساعت است و اين مدت براي زمين تقريبا 24 ساعت است.
تفاوتها عبارتند از :
1ـ طول هر يک از فصول مريخ تقريباً دو برابر فصول زمين است. طول فصل به دوره تناوب حرکت انتقالي سياره به دور خورشيد بستگي دارد. دوره تناوب نجومي زمين 4/365 روز است و اين مدت براي سياره مريخ 687 روز است.
2ـ دماي متوسط هر يک از مناطق اقليمي در مريخ کمتر از دماي نظير بر سطح زمين است, زيرا فاصله مريخ تا خورشيد 50 درصد بيش از فاصله زمين تا خورشيد است و در نتيجه شدت گرما و نور خورشيد در آن کمتر است. در منطقه استوايي دماي مريخ به هنگام ظهر به ندرت از 27 درجه سانتي گراد فزونتر ميشود. و به هنگام نيمه شب کمترين مقدار آن 68- درجه سانتي گراد است.
3ـ تابستان نيمکره جنوبي مريخ بسيار گرمتر از تابستان نيمکره شمالي آن است. و اين معلول خروج از مرکز بسيار بزرگ مدار سياره مي باشد که 09/0 است, در برابر مقدار 02/0 براي زمين. يعني فاصله مريخ از خورشيد در حضيض خورشيدي آن به ميزان 20 درصد کمتر از فاصله آن در اوج خورشيدي است. اين تفاوت فاصله براي 3 درصد است.
4ـ تغيير دما از روز به شب در مريخ بسيار شديدتر از زمين است زيرا جو در مريخ بسيار رقيق است.
با شرايطي که در زير برمي شمريم, به دشواري ميتوان تصور کرد که آدمي يا جانور و گياه ديگري بتواند در مريخ وجود داشته باشد :
1ـ فقدان آب
2ـ فقدان اکسيژن و يا مقدار بسيار اندک آن
3ـ فشار جوي که برابر 05/0% زمين است.
4ـ رگبارهاي شديد اشعه فرابنفش که مي توانند سادهترين ملکولها را در هم بشکنند.
5ـ سقوط شهاب سنگها
مسکونی کردن مريخ
پژوهشگران سازمان فضايي آمريكا ادعا كردهاند با كشف راه جديدي ميتوانند زندگي انسانها را در سياره سرخ امكان پذير سازند.
ناسا در اين روش، با استفاده از گازهاي گلخانهاي سياره منجمد مريخ را به سيارهاي براي زندگي تبديل خواهد كرد چرا كه افزايش گازهاي گلخانهاي در سطح كره مريخ به تدريج موجب افزايش حرارت اين سياره منجمد منظومه شمسي شده و با گذشت زمان آن را به محل گرمي با جوي به غلظت كره زمين براي زندگي تبديل ميكند.
آن ها پيشبيني كردهاند براي عملي كردن چنين طرحي بايد گازهايي حداقل۱۰هزار برابر قدرتمندتر از دي اكسيد كربن در جذب حرارت به سطح مريخ تزريق شود.
دانشمندان ناسا همچنين اعلام كردهاند براي انجام چنين طرحي با توجه به فاصله زياد زمين با مريخ و همچنين مقادير زياد گازهاي گلخانهاي مورد نياز نميتوان اين گازها را توسط سفينهها به مريخ انتقال داد و بنابراين فضانوردان بايد دستگاههايي را براي توليد گازهاي گلخانهاي در سطح مريخ ايجاد كنند.
براساس تحقيقات موسسه ژئوفيزيك آمريكا، سياره مريخ به دليل داشتن اتمسفر بسيار نازك و فاصله زياد از خورشيد، بسيار سردتر از زمين است. در حال حاضر هيچ اثري از آب مايع در سطح اين سياره مشاهده نميشود و به گفته دانشمندان وجود آب مايع براي زندگي بشر امري حياتي است. پژوهشگران چندي پيش توانستند وجود يخ را در سياره سرخ ثابت كنند.
برخي از دانشمندان معتقدند كه زمينيها حق ندارند در شرايط آب و هواي سيارههاي ديگر هرج و مرج ايجاد كنند و آنها را از حالت طبيعي كه خلق شده خارج كنند اما برخي ديگر به دنبال راه فراري براي مردم سياره خاكي زمين هستند.
در کنار اين طرح, گروهی ديگر به روشی ديگر به اين موضوع نگاه میکنند و در حال بررسی موضوع هستند. در اين روش موضوع اصلي تبديل غارهاي مريخ به محل سكونت انسانهاست.
اين دانشمندان معتقدند، در صورتي كه انسان بتواند در غارهاي اين سياره سكنا گزيند، از گزند تشعشات و شرايط آب و هوايي خشن در امان خواهد ماند. همچنين احتمال دارد درون اين غارها، آب، يخ و مواد معدني موجود باشد كه انسانها مي توانند از اين مواد استفاده كنند.

+ نوشته شده در 86/10/26ساعت 17:30 توسط محمدرضاضیاءمحمد ابراهیم پور |