تبليغاتX
NASA - مأموريت‌ به‌ مريخ‌ در يوتا

NASA

National Aeronautics and Space Administration

«يوتا» يكي‌ از ايالات ‌صحرايي‌ آمريكاست‌، همان‌ جايي‌ كه‌ بارها بمب‌هاي‌ اتمي‌ و هيدروژني‌ در آنجا ‌ امتحان‌ شده‌ است‌. دانمشندان «ناسا» منطقه‌اي‌ در اين‌ صحرا را به‌ شكل‌ «مريخ‌» در آورده‌اند و شش دانشمند شب‌ و روز در آنجا به‌ تحقيق‌ مي‌پردازند.
«جان‌ كرافيليس‌»، سرگروه‌ 37 ساله‌ اين‌ تيم‌ فضانوردي‌ مي‌گويد : «حالا كه‌ مريخ‌‌پيما از زمين‌به‌ آن‌ سياره‌ي پررمز و راز سفر كرده‌، و اتفاقي‌ براي‌ آن‌ نيفتاده‌، حالا نوبت‌ ما انسان‌هاست‌ كه‌ به‌ آنجا سفر كنيم.»
منطقه‌اي‌ در يوتا كه‌ جايي‌ ژرف‌ و عميق‌ است‌، انجمن‌ تحقيقاتي‌ مريخ‌ را به‌ مدت‌ دو هفته‌ در خود اسكان‌ داد.
«استيو جاليم‌» 28 ساله‌ كه‌ از جوان‌ترين‌ افراد اين‌ گروه‌ مي‌باشد مي‌نويسد: «زياده‌ خواهي‌ بشر هيچ‌‌گاه‌ تمامي‌ ندارد و انسان‌ به‌ هر چه‌ دست‌ يابد قانع‌ نمي‌شود. زماني‌ انسان‌ آروزي ‌سفر به‌ كره‌ ماه‌ را در سر مي‌پروراند و بعد از تحقق‌اين‌ آرزو حالا نوبت‌ به‌ مريخ‌ رسيده‌ است‌. محققان‌ بر اين‌ باورند كه‌ اگر افزايش‌ جمعيت‌ كره ‌زمين‌ طي‌ سال‌هاي‌ آينده‌ كنترل‌ نشود، شايد در 100 سال‌ آينده‌ ديگر جايي‌ براي‌ زندگي‌ كردن ‌برروي‌ كره‌ زمين‌ باقي نماند.»
پس‌ شايد يكي‌ از علل‌ اصلي‌ انسان‌ براي‌ سفر به ‌مريخ‌ جايگزيني‌ اين‌ كره‌ سرخ‌ براي‌ اسكان ‌انسان‌ها باشد.
طرح‌ ايستگاه‌هاي ‌صحرايي‌ تحقيقاتي‌ مريخ ‌(MDRS)، دومين ‌مرحله‌ از طرح‌ چهار مرحله‌اي‌ شبيه‌‌سازي ‌مريخ‌ بر روي‌ كره‌ زمين‌ است‌ كه‌ در ايالت‌ يوتاي آمريكا توسط انجمن‌ حمايت‌ از مريخ‌ به‌ اجرا درآمده‌ است‌.
مرحله‌ اول‌ اين‌ برنامه‌ در كانادا اجرا شده ‌است‌، مرحله‌ دوم‌ هم‌ در يوتاي‌ آمريكا و دو طرح ‌ديگر به‌ زودي‌ در استراليا و ايسلند به‌ مرحله‌ اجرا در خواهند آمد. در اين‌ ايستگاه‌هاي‌ تحقيقاتي‌، سعي‌ شده‌ شرايط را تاحد ممكن‌ به‌ مريخ‌ شبيه‌سازند، يعني‌ زميني‌ با يك‌ لايه‌ خاك‌ سرخ‌، پوشيده‌ شده‌ با سنگ‌هاي‌ صورتي‌ و سفيد…
رئيس‌ دفتر مركزي‌ اين‌ طرح‌، «توني‌ ماشكتيلو» در رابطه‌ با اين‌ طرح‌ فضايي‌ مي‌گويد: «شبيه‌سازي‌ كره‌ مريخ‌ بر روي‌ زمين‌ دو هدف‌ اساسي‌ دارد: اول‌، آماده‌سازي‌ روحي‌ و رواني ‌اعضاي‌ گروه‌ كه‌ قرار است‌ به‌ عنوان‌ اولين‌ انسان‌ها به‌ مريخ‌ پا بگذارند. پس‌ بايد آنها كاملاً به‌ شرايط موجود در مريخ‌ آشنا شوند، دوم‌، آمادگي‌ تجهيزات‌ علمي‌ لازم‌، كسب‌ مهارت‌هاي‌ علمي‌ و پي‌ بردن‌ به‌ ضعف‌هاي‌ تاسيساتي‌ خودمان‌…»
ماشكتيلو مي‌گويد: كانون‌ اصلي‌ هر كدام‌ از اين ‌ايستگاه‌هاي‌ تحقيقاتي‌ محل‌ سكونت‌ آنهاست‌ كه ‌شايد روزي‌ پايه‌ اصلي‌ عمليات‌ گروه‌ باشد. دانشمندان‌ ما هم‌ شش‌ نفر هستند كه‌ شامل ‌زيست‌شناس‌، زمين‌شناس‌، روان‌شناس‌، دومهندس‌ فضايي‌ و يك‌ روزنامه‌نگار است.

«جان‌ داستي‌ ساموس‌» 68 ساله‌، اهل‌ آمريكا، سرگروه‌ مهندسي‌ گروه‌، افسر بازنشسته‌ با بيش‌ از 24 سال‌ فعاليت‌ در ناسا در «مونتاناي‌» آمريكا است‌. او علت‌ حضور خود را هم‌ياري‌ با ديگر اعضاي‌ گروه‌ براي‌ آماده‌سازي‌ رفتن‌ به‌ مريخ‌ و هوشيار كردن‌ دولت‌ براي‌ به‌ دست‌ گرفتن‌ اين‌ پروژه‌ مي‌خواند.
«جان‌ كرافيليس‌» 37 ساله‌، اهل‌ آمريكا، ارشدگروه‌ و يك‌ حرفه‌اي‌ از «ويرجينايي‌» آمريكاست‌ و مي‌گويد: «من‌ اينجا هستم‌ براي‌ اينكه‌ مي‌خواهم‌ مراحل‌ پيشرفت‌ اين‌ طرح‌ عظيم‌ را در طي‌ اين‌ 3 سال‌ مشاهده‌ كنم.»
«آنا پكروس‌» زن‌ 24 ساله‌ فرانسوي‌، فرمانده ‌اجرايي‌ گروه‌ مي‌باشد. او يك‌ دانشمند موشك‌شناسي‌ از «روين‌» فرانسه‌ است‌. وي ‌درباره‌ حضور خود مي‌گويد : «من‌ داوطلبانه‌ به ‌اينجا آمدم‌ چون‌ معتقدم‌ اين‌ پروژه‌ يك‌ تلاش ‌واقعي‌ براي‌ اجراي‌ ماموريت‌ اصلي‌ به‌ مريخ ‌است‌.»
«اي‌ كيس‌ كريژوتري‌» 31 ساله‌، اهل ‌مجارستان‌، زمين‌شناس‌ گروه‌، دانشجوي‌ دكتراي ‌زمين‌شناسي‌ از بوداپست‌ است‌. او ضمن‌ كسب ‌تجربه‌ به‌ گروه‌ ملحق‌ شده‌ است‌.
«يتا گرين‌ ماني‌» زن‌ 39 ساله‌، اهل‌ استونيا، زيست‌شناس‌ گروه‌ و دانشجوي‌ دكتراي ‌زمين‌شناسي‌ از استوني‌ است‌.
«استيو جاليم‌»، 28 ساله‌، روزنامه‌نگار و اديتورمجله‌ فوكوس‌ انگلستان‌ كه‌ براي‌ تهيه‌ خبر و گزارش ‌از مراحل‌ اين‌ عمليات‌ به‌ اين‌ گروه‌ پيوسته‌ است‌.
اما بد نيست‌ ادامه‌ ماجرا را از زيان استيو جاليم‌ كه‌ در مجله فوكوس‌ نوشته‌ بخوانيم‌:
«من‌ يكي‌ از اعضاي‌ گروه‌ هستم‌. ما همگي‌ براي ‌علت‌هاي‌ مختلفي‌ اينجا هستيم‌ ولي‌ هدف‌ اصلي‌ كه ‌همانا سفر به‌ مريخ‌ است‌ را دنبال‌ مي‌كنيم‌. دلگرمي ‌ما در اين‌ مدت‌ 2 هفته‌اي‌ حضور جان‌ داستي‌ باتجربه‌ بيش‌ از 24 سال‌ حضور در ناسا بود. او در پروژه‌هاي‌ زيادي‌ از جمله‌ آپولو‌، اسكاي‌ لب‌ و شاتل‌، همكاري‌ داشته‌ است‌. ما در اين‌ مدت ‌تمرينات‌ زيادي‌ داشتيم‌ از قبيل‌ : لباس‌ پوشيدن‌ به ‌همراه‌ كلاه‌هاي‌ مخصوص‌، بيرون‌ رفتن‌ براي ‌انجام‌ كار روي‌ دستگاه‌هاي‌ مختلف‌، طرز صحيح ‌استفاده‌ از آب‌، نگهداري‌ از آب‌ در مواقع ‌ضروري،‌ حمام‌ چند دقيقه‌اي‌ هر 4 تا 5 روزيك‌بار و… البته‌ هواي‌ داخل‌ لباس‌ها و محل ‌سكونت‌ كاملاً تنظيم‌ نبودند و ما نيازمند استفاده‌ از تونل‌ فشار هوا از محل‌ اقامت‌ تا رصدخانه‌ بوديم‌. ما همچنين‌ از غذاي‌ معمولي‌ به ‌جاي‌ غذاهاي‌ فضايي‌ استفاده‌ مي‌كرديم‌ و اين‌ در صورتي‌ بود كه ‌گروه‌هاي‌ قبلي‌ رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ داشتند و اين ‌به‌ خاطر مسائل‌ مالي‌ بود. ما سرمايه‌ اندكي‌ داشتيم‌ و طبق‌ آن‌ برنامه‌ريزي‌ كرديم‌». استو جاليم‌ در ادامه‌ مي‌گويد: «ما بيشتر ضروريات‌ را خيلي‌ سريع ‌آموزش‌ ديديم‌ ولي‌ هنوز مدتي‌ زمان‌ نياز داريم‌ تا چيزهاي‌ بيشتري‌ ياد بگيريم‌. مثلاً اينكه‌ سيستم‌ آب‌ در مريخ‌ چگونه‌ كار مي‌كند، سريع‌ترين‌ راه‌ لباس‌ پوشيدن‌ در مواقع‌ ضروري‌، تنظيم‌ كردن ‌ماشين‌هاي‌ زميني‌ و… چيست‌؟
اما بيش‌ترين‌ فعاليت‌ ما در اين‌ مدت‌ كه‌ يكي‌ از طاقت‌فرساترين‌ كارها بود، انجام‌ كارهاي ‌تحقيقاتي‌ و انجام‌ فعاليت‌هاي‌ ماشيني‌ اضافي‌(EVA) مي‌باشد. ناگفته‌ نماند كه‌ فعاليت‌هاي‌ روزانه‌، مانند پخت‌ و پز، رسيدگي‌هاي‌ مهندسي‌، رسيدگي‌ به‌ گلخانه‌، نوشتن‌ گزارش‌ و… خيلي‌ از وقت‌ ما را پر مي‌كرد.»

طراح‌ اصلي‌

او كسي‌ جز دكتر «رابرت‌ زوبرين‌»، مهندس ‌هوا – فضا، آفريننده‌ برنامه‌ مسافرت‌ به‌ مريخ‌ نيست‌. وي‌ مدافع‌ نظريه‌ سفر به‌ مريخ‌ در پارلمان‌ امريكا، همچنين‌ رئيس‌ انجمن‌ حمايت‌ از مريخ‌ است‌. وي ‌اين‌ موسسه‌ تحقيقاتي‌، اكتشافي‌ فضايي‌ را اداره ‌مي‌كند. او به‌ فوكوس‌ مي‌گويد: «من‌ و «ديويد بيكر» از سال‌ 1995 اين‌ طرح‌ را به‌ دولت‌ ارائه ‌داده‌ايم‌. اما تاكنون‌ هيچ‌ گونه‌ همكاري‌ با ما نشده ‌است‌. ما در انجمني‌ كاملاً خصوصي‌ كار مي‌كنيم‌ كه ‌اعضاي‌ آن‌ بدون‌ هيچ‌ چشم‌داشتي‌، خود را وقف ‌پيشرفت‌ و تسريع‌ اكتشاف‌ سياره‌ سرخ‌ كرده‌اند. انجمن‌ ما دو هدف‌ اساسي‌ را دنبال‌ مي‌كند. اولين ‌هدف‌ ما كار بر روي‌ سيستم‌هاي‌ سياسي‌، تحريك ‌عقيده‌هاي‌ سياسي‌ و سعي‌ در متقاعد كردن ‌سياستمداران‌ براي‌ فراهم‌ كردن‌ امكانات‌ رفتن‌ به ‌مريخ‌ است‌. دومين‌ هدف‌ ما جمع‌آوري‌ پول ‌براي‌ انجام‌ اين‌ عمليات‌ بزرگ‌ مي‌باشد كه‌ به ‌راستي‌ يكي‌ از بزرگ‌ترين‌ طرح‌هاي‌ مطرح‌ شده‌ است‌. اجراي‌ چنين‌ طرح‌ بزرگي‌، ميليون‌ها دلار پول‌ مي‌خواهد و اين‌ با بودجه‌ فعلي‌ ما مغايرت ‌دارد. ما حدود 90درصد از نيازهايمان‌ در مريخ ‌را ياد گرفته‌ايم‌ و ده‌ درصد باقي ‌مانده‌ تنها پول ‌است.»
وي‌ در ادامه‌ مي‌گويد: «انجمن‌ ما از سال ‌1998 تاكنون‌ يك‌ ميليون‌ دلار پول‌ جمع‌آوري‌ كرده‌ كه‌ همگي‌ صرف‌ ماموريت‌ يوتا شد. ما اميدواريم‌، براي‌ مرحله‌ بعدي‌ اجراي‌ طرح‌، يعني ‌ايجاد جاذبه‌ مصنوعي‌، مطابق‌ با جاذبه‌ مريخ ‌بر روي‌ زمين‌ پول‌ بيشتري‌ جمع‌ كنيم‌، چون‌ حدود ده‌ ميليون‌ دلار پول‌ لازم‌ داريم‌ و همچنين‌ براي ‌اجراي‌ طرح‌ ماقبل‌ پاياني‌، يعني‌ ساختن‌ روبوت ‌خاصي‌ براي‌ فرستادن‌ به‌ مريخ‌ به‌ صد ميليون‌ دلار پول‌ احتياج‌ داريم‌. در حالي‌ كه‌ امروزه‌ در اكثر فيلم‌هاي‌ هاليوود از رفتن‌ به‌ فضا و فيلم‌هاي‌ تخيلي‌ و امكانات‌ «ناسا» سخن‌ گفته‌ مي‌شود، اما براي ‌شبيه‌ كردن‌ نور محيط اطرافمان‌ به‌ محيط مريخ‌ مشكل‌ داريم‌. اين‌ يك‌ تجارت‌ خاموش‌ است‌ ولي‌ مسلماً اگر پاي‌ ما به‌ مريخ‌ برسد مي‌توانيم‌ ميلياردها دلار پول‌ درآمد داشته‌ باشيم.»
روبرين‌ همچنين‌ از اختصاص‌ يك‌ «وب ‌سايت‌» مخصوص‌ براي‌ ثبت‌ نام‌ داوطلبان‌ مسافرت‌ به مريخ‌ خبر داد. شما هم مي‌توانيد با مراجعه به اين وب سايت براي مشارکت در اين طرح ثبت نام کنيد. تنها شرطي که اين پروژه براي انتخاب نفرات خود گذاشته است شرط ستني است. افراد بايد بين 18 تا 60 سال داشته باشند. براي انتخاب نفرات مليت، نژاد و ديگر عوامل تاثيري ندارند. ولي فاکتورهاي علمي نظير مدرک دانشگاهي و انجام تحقيقاتي در اين زمينه مي‌تواند امتياز مثبتي براي فرد باشد تا در اين پروژه به کار گرفته شود. براي ثبت نام در اين برنامه به آدرس
http://www.marssociety.org/mdrs/mdrscfv.asp برويد و آمادگي خود را براي همکاري با آنان اعلام نماييد.

سفر به‌ مريخ‌
راهي‌ بدون‌ جنجال‌ و هياهو كه‌ مي‌تواند پاي ‌انسان‌ را در ظرف‌ كمتر از 10 سال‌ به‌ مريخ‌ باز مي‌كند.

مرحله‌ اول‌:
1ـ اين‌ ماموريت‌ با پرتاب‌ يك‌ موشك‌ بدون‌سرنشين‌ به‌ مريخ‌ آغاز مي‌شود.
2ـ نشستن‌ موشك‌ در محل ‌مخصوص‌ مورد نظر در سطح‌ مريخ‌
3ـ موشك‌ شروع‌ به ‌سوخت‌گيري‌ مي‌كند. اين‌ وسيله‌ دي‌اكسيد كربن‌ جو مريخ‌ را با شش‌ تن‌ هيدورژن‌ مايع‌ كه‌ به‌ همراه‌ دارد تركيب‌ مي‌كند و در ظرف‌ مدت‌ شش‌ ماه‌ با اين‌ عمليات‌ بيش‌ از 108 تن‌ اكسيژن‌ و گاز متان‌ به ‌ما تحويل‌ مي‌دهد.

مرحله‌ دوم‌:
4ـ اگر همه‌ چيز طبق‌ برنامه‌ خوب‌ پيش‌ رود مرحله‌ با پرتاب‌ موشكي‌ حامل‌ يك‌ گروه‌ 4 نفري‌ و محل‌ اقامت‌ آنها به‌ مريخ‌ آغاز مي‌شود.
5ـ افراد گروه‌ به‌ سوي‌ مريخ‌ پيش‌ مي‌روند كه ‌يك‌ حلقه‌ بسته‌ سيستم‌ دوراني‌ محيطي‌، آب‌ و اكسيژن‌ به‌ همراه‌ دارند.
6- دستگاه‌ها در مدار مريخ‌ قرار مي‌گيرد و بعد اتاقك‌ مخصوص‌ به‌ طرف‌ سطح‌ مريخ‌ رها مي‌شود.
7- اگر همه‌ چيز خوب‌ پيش‌ رود، خلبان‌ گروه‌، اتاقك‌ را دقيقاً كنار موشك‌ پرتاب‌ شده‌ در مرحله‌ (1) فرود مي‌آورد.
8ـ اگر اتاقك‌ در جايي‌ دورتر فرود آيد، دومين‌ موشك‌، كنار اتاقك‌ فرود مي‌آيد.
9ـ بعد از 500 روز ماندن‌ در مريخ‌، گروه ‌براي‌ سفر بازگشت‌ آماده‌ مي‌شوند.
10ـ شش‌ ماه‌ بعد موشك‌ «بازگشت‌ به‌ زمين‌» به‌ محل‌هاي‌ پيش‌بيني‌ شده‌ مي‌رسد هيئت ‌اعزامي‌ به‌ اتاقك‌هاي‌ مخصوص‌ در فاصله‌ 800 كيلومتري‌ زمين‌ انتقال‌ پيدا مي‌كنند تا به‌ زمين ‌آورده‌ شوند.
شما مي‌توانيد براي کسب اطلاعات بيشتر در مورد اين پروژه به وب سايت رسمي اين انجمن به آدرس
http://www.marssociety.org/MDRS برويد تا در جريان آخرين خبرها و پژوهش‌هاي آنها قرار بگيريد. همچنين مي‌‌توانيد با مراجعه به آدرس http://www.freemars.org/mdrscam به طور مستقيم عکس‌هايي که از محل اين ماموريت در صحراي يوتا بر روي اينترنت گذاشته مي‌شود را مشاهده کنيد.

+ نوشته شده در 86/11/14ساعت 12:23 توسط محمدرضاضیاءمحمد ابراهیم پور |


MY NASA