باور غلط : کوتوله‌های سفيد، ستاره‌هايي سفيد رنگ هستند.

باور درست : رنگ‌های تقريباً 500 کوتوله‌ی سفيد اندازه‌گيری شده است. اين رنگ‌ها، گستره‌ای از قرمز تا زرد را نشان می‌دهند.

کوتوله‌های سفيد، که تعدادشان در کهشکان ما نسبتاً زياد است، آخرين مرحله‌ی تکامل بسياری از ستاره‌ها هستند. در حالی که برخی از ستارگان پرجرم به هنگام مرگ، به اجرامی شگفت‌آور و غيرعادی تبديل می‌شوند. ستاره‌هايي که جرمشان تقريباً معادل جرم خورشيد و يا کم‌تر از آن است، به احتمال خيلی زياد همگی به کوتوله‌ی سفيد تبديل می‌شوند.

با بررسی دانشمندان معلوم شده است که رنگ و دمای اجسامی مانند کوتوله‌های سفيد می‌تواند گستره‌ای وسيع داشته باشد. دماي کوتوله‌های سفيد بين 100000 کلوين تا 5000 کلوين اندازه‌گيری شده است.

اصطلاح کوتوله‌های سفيد اندکی گمراه کننده است. هسته‌ی چنين ستاره‌هايي سفيد نيست بلکه سرمای آن‌ها باعث می‌شود که در محدوده‌ی بين رنگ‌های زرد تا سرخ ظاهر شوند. وقتی که تمام حرارت درون هسته‌ی يک کوتوله‌ی سفيد رها شود، ستاره از تابيدن بازمی‌ايستد و به کوتوله‌ی سياه تبديل می‌شود. در درون کهکشان ما ميلياردها کوتوله‌ی سفيد وجود دارد، بسياری از آن‌ها اکنون به شکل کوتوله‌های سياه درآمده‌اند. اما آشکار ساختن اين گوی‌هاي تاريک و سرد، تقريباً غيرممکن است.

در وسط اين سحابی يک کوتوله‌ی سفيد وجود دارد، اما زياد هم سفيد به نظر نمی‌رسد!

 

کوتوله‌ی سفيد در ميان اين سحابی نيز بيش‌تر زرد است تا سفيد!